με τον αριθμό ηλεκτρονίων της εξωτερικής του στοιβάδας
με τον αριθμό ηλεκτρονίων που συνεισφέρει το άτομο
με το ηλεκτρικό του φορτίο
Στις ομοιοπολικές ενώσεις ο αριθμός οξείδωσης κάθε ατόμου ισούται με:
το ηλεκτρικό του φορτίο
το φαινομενικό φορτίο που αποκτά το άτομο μετά την απόδοση των κοινών ηλεκτρονίων του στο ηλεκτραρνητικότερο άτομο
τον αριθμό των ηλεκτρονίων που έχει στην εξωτερική του στιβάδα
τον αριθμό των ηλεκτρονίων που συνεισφέρει το άτομο
Το Cl στην ένωση HCl έχει αρνητικό αριθμό οξείδωσης διότι
προσλαμβάνει ένα ηλεκτρόνιο
έχει πραγματικό φορτίο -1
είναι ηλεκτραρνητικότερο του Η
έχει σε όλες τις ενώσεις του αριθμό οξείδωσης -1
Στο μόριο Cl2 το κάθε άτομο του Cl έχει αριθμό οξείδωσης μηδέν, διότι:
το μόριο Cl2 είναι ηλεκτρικά ουδέτερο
το κάθε άτομο του Cl έχει αποκτήσει δομή ευγενούς αερίου
ο χημικός δεσμός στο μόριο Cl2 δεν είναι πολωμένος
ο χημικός δεσμός δεν είναι ιοντικός
Ο αριθμός οξείδωσης του Η μπορεί να πάρει τις τιμές:
+1 και -1
+1
-1, 0 και +1
0 και +1
Ο αριθμός οξείδωσης του οξυγόνου μπορεί να πάρει τις τιμές:
-2, 0 και +2
-2, -1, 0 +1 και +2
-2, -1, 0 και +1
-2, -1, 0 και +2
Στις ενώσεις CH4, CH3Cl, CH2Cl2, CO και CO2 ο άνθρακας εμφανίζεται με τους αριθμούς οξείδωσης
-4 και +4
-4, -2, -1, 0 και +4
-4, 0 και +4
-4, -2, 0, +2 και +4
Στις χημικές ουσίες Ν2, ΝΟ, ΗΝΟ2, ΝΟ2 και ΗΝΟ3 το άζωτο εμφανίζεται με τους αριθμούς οξείδωσης:
-3 και +5
0, +1, +2, +3 και +4
0, +2, +3, +4 και +5
0, +3, +4, +5 και +6
Στις ενώσεις H2SO4, H2O2, O2 και OF2 το οξυγόνο εμφανίζεται με τους αριθμούς οξείδωσης:
-2 και +2
-2, -1, 0 και +2
-2, -1, 0 και +1
-2, -1, 0, +1 και +2
Από τις χημικές ουσίες C, CO2, CH2O, CHCl3, CO και CH2Cl2, ο άνθρακας έχει αριθμό οξείδωσης μηδέν μόνο:
στον C
στις CΟ, CH2O και CHCl3
στις CO, CO2 και CHCl3
στις C, CH2O και CH2Cl2
Στο διχρωμικό ιόν ο αριθμός οξείδωσης του χρωμίου (Cr) είναι ίσος με:
-2
0
+7
+6
Η αντίδραση H2S → H2 + S :
χαρακτηρίζεται ως οξείδωση
χαρακτηρίζεται ως αναγωγή
χαρακτηρίζεται ως οξειδοαναγωγή
δεν είναι αντίδραση οξειδοαναγωγής
Το στοιχείο ασβέστιο (Ca) αντιδρά με το Ο2 (1), αντιδρά με το Η2 (2), αντιδρά με το Cl2 (3), αντιδρά με το S (4). To Ca οξειδώνεται στις περιπτώσεις:
(1)
(1) και (3)
(1), (3) και (4)
(1), (2), (3) και (4)
Κατά το σχηματισμό μιας ιοντικής χημικής ένωσης από τα συστατικά της στοιχεία:
το οξειδωτικό στοιχείο αποβάλλει ηλεκτρόνια
το στοιχείο που οξειδώνεται προσλαμβάνει ηλεκτρόνια
το αναγωγικό στοιχείο προσλαμβάνει ηλεκτρόνια
το στοιχείο που ανάγεται προσλαμβάνει ηλεκτρόνια
Στην αντίδραση 2Cu + O2 → 2CuO, ο χαλκός:
είναι το αναγωγικό
ανάγεται
είναι το οξειδωτικό
δεν οξειδώνεται
Στην αντίδραση 2Cu + O2 → 2CuO το οξυγόνο (Ο2) :
αποβάλλει ηλεκτρόνια
προσλαμβάνει ηλεκτρόνια
οξειδώνεται
ανάγει το Cu
Η αντίδραση ενός στοιχείου Σ με το υδρογόνο είναι:
αντίδραση αναγωγής
αντίδραση οξείδωσης
μεταθετική αντίδραση
αντίδραση οξείδωσης αν το Σ είναι μέταλλο και αναγωγής αν το Σ είναι αμέταλλο
Από τις παρακάτω αντιδράσεις: H2 + Cl2 → 2HCl (I) CaCO3 → CaO + CO2 (II) KClO3 → KCl + 3/2O2 (III) NaOH + CO2 → NaHCO3 (IV) είναι αντιδράσεις οξειδοαναγωγής μόνο οι:
(I) και (II)
(I), (II) και (III)
(I), (II) και (IV)
(I) και (III)
Το Ν εμφανίζει τους αριθμούς οξείδωσης: -3, 0, +2, +3, +4 και +5. Από τις ενώσεις ΗΝΟ3, ΝΟ2 και ΝΗ3 μπορεί να δράσουν σαν οξειδωτικά:
το ΗΝΟ3 και το ΝΟ2
το ΝΟ2 και η ΝΗ3
το ΗΝΟ3 και η ΝΗ3
μόνο το ΗΝΟ3
Στην αντίδραση 2Η2 + Ο2 → 2Η2Ο:
κάθε άτομο Ο ανάγεται και προσλαμβάνει δύο ηλεκτρόνια
κάθε άτομο Η οξειδώνεται και αποβάλλει ένα ηλεκτρόνιο
η συνολική αύξηση του αριθμού οξείδωσης των ατόμων του Η ισούται με τη συνολική ελάττωση του αριθμού οξείδωσης των ατόμων του Ο